header image
Start arrow Nasza Ludzka sprawa arrow Spotkanie: Pisanie. Opowiadanie
Spotkanie: Pisanie. Opowiadanie Drukuj Wyślij znajomemu
12.12.2011.

Jeden szablon, tyle opowiadań, ilu uczestników warsztatów. Wszystkie bardzo ciekawe.

Nie uwierzycie, to nie był sen…

Janusz: spotkałem koleżankę, poszedłem do kina i byłem na dobrym filmie, zobaczyłem dobrego ducha…
Małgosia: zobaczyłam ducha, przeraziłam się. Ale to był tylko sen…
Elwira: jak spotkałam kolegę. Przedstawił mi się, następnie poszliśmy na spacer. Widzieliśmy zabytki miasta. Wrocław mi podoba się. Dzięki niemu lepiej orientuję się w mieście. Nauczyłam się wiele rzeczy od niego. Zaczęłam też dbać o siebie.
Piotr: że Piotr zaczepiał Elwirę…
Wanda: spotkałam chłopaka z mojego snu…
Mateusz: spotkałem kobietę i pojechałem do domu. Zobaczyłem obraz kwiatów, jak blask słońca…
Agnieszka: ja mam dziecko, nie uwierzycie. Jestem w ciąży i ja mam męża…

W pewnej chwili…

Janusz: dobry duch sprawił, że spotkałem dobrą dziewczynę, poszedłem z nią na spacer i tak było cudownie…
Małgosia: zastanawiam się, był wypadek samochodowy i może ten duch chciał mnie ostrzec? Przez ducha szłam wolno i nie wpadłam, ale wypadek widziałam…
Elwira: lepiej go poznałam. W pewnej chwili zmienił się na gorsze. Przekreślił wszystko to, co zrobiłam dla niego. Zniszczył moją osobowość swoją fantazją. Cierpię przez niego bardzo. Chciałabym być znów sobą. Mieć przyjaciół i swobodę…
Piotr: przestał…
Wanda: dostałam prezent miłosny. Jabłko z napisem Kocham Cię!...
Mateusz: zobaczyłem swoją tęsknotę w fotografii. W świecie obrazu barw…
Agnieszka: go kocham. Widzę jak pracuje i było tak: dwie obrączki…

To nie była zwyczajna postać…

Janusz: tylko ja ją sobie wymyśliłem…
Małgosia: ale Anioł Stróż…
Elwira:
Piotr: tylko Elwira…
Wanda: tylko aktor, który gra rolę w teatrze…
Mateusz: człowieka, który fotografował tęsknotę swych marzeń i odcień zachodu słońca…
Agnieszka: bo jego kocham…

Pozostał tylko żal…

Janusz: że ducha nie ma i nie będzie cudów…
Małgosia: że nie mogę mu podziękować…
Elwira: na zawsze. Myślałam, że będzie kolegą, moim przyjacielem. Myślałam, ze możemy uczyć się od siebie…
Piotr: że to tak krótko trwało…
Wanda: bo jestem smutna, że go nie ma…
Mateusz: wrażenie jest jako smutek w fotografii.
Agnieszka: że nie ma muzyki i fircyka szal…

 

ImageImageImageImageImageImageImageImageImageImage

Zmieniony ( 22.01.2012. )